Ομιλία στην Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας «Έγκριση σχεδίων συμβάσεων στον τομέα της άμυνας»

Ευχαριστώ Κύριε Πρόεδρε.

 

Κύριε Υπουργέ.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

 

Δεν θα μακρηγορήσω.

 

Ολοκληρώνεται με αυτή τη συνεδρίαση της Επιτροπής μας, μία συζήτηση η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ιστορική.

 

Και αυτό γιατί όλοι σε αυτή την αίθουσα νομίζω ότι συμφωνούμε - όπως διαπιστώσαμε άλλωστε και στην επί της αρχής συζήτηση - τόσο με την αναγκαιότητα της εν λόγω εξοπλιστικής ενίσχυσης όσο και με την ορθότητα της επιλογής του αντικειμένου της ενίσχυσης, των αεροσκαφών και των όπλων τους, δηλαδή.

 

Τα μείζονος σημασίας αντικείμενα της συζήτησης, δηλαδή.

 

Οι επιφυλάξεις ή οι ενστάσεις που εκφράστηκαν αφορούσαν σε ζητήματα της διαδικασίας έγκρισης του παρόντος σχεδίου νόμου, και στην παροχή διευκρινήσεων αναφορικά με το κόστος του προγράμματος και άλλες λεπτομέρειες τεχνικής φύσεως.

 

Σημαντικά, ασφαλώς, και αυτά.

 

Και νομίζω ότι μετά τη δεύτερη συνεδρίαση - την κεκλεισμένων των θυρών – στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας όλοι γίναμε σοφότεροι, καθώς φωτίστηκαν όλες ανεξαιρέτως οι πτυχές των συμβάσεων και πείστηκαν και οι πιο δύσπιστοι.

 

Η εν λόγω συνεδρίαση, η οποία αποτέλεσε επιλογή της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας - παρότι δεν προβλεπόταν στην αρχική διαδικασία - ήταν καταλυτικής σημασίας στο να καταδείξει αυτό το οποίο ανέφερα και στην επί της αρχής συζήτηση. Ποιο;

 

Το γεγονός ότι όσο αδιαπραγμάτευτη είναι η εθνική κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα για όλους μας άλλο τόσο είναι και η λογοδοσία για τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων.

 

Με απλά λόγια το εν λόγω σχέδιο νόμου διασφαλίζει το εθνικό συμφέρον με την ουσιαστική ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων.

 

Ενώ ταυτόχρονα, διασφαλίζει και το δημόσιο συμφέρον με τους διαφανείς όρους των συμβάσεων.

 

Οποιαδήποτε άλλη αντίληψη αποκομίζει κανείς είναι γιατί επιλέγει μια άλλη πραγματικότητα. Αντικατοπτρίζει κομματικές εμμονές και αγκυλώσεις.

 

Ολοκληρώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κύκλο αυτών των συνεδριάσεων θα ήθελα να σταθώ στο εξής: Όπως είπα, όσο διαβάζετε το εν λόγω σχέδιο νόμου τόσο πιο ευανάγνωστο γίνεται το εθνικό συμφέρον. Και η εν δυνάμει ιστορικότητα της παρούσας συνεδρίασης έχει, λοιπόν, να κάνει με το τι επιλέγει κανείς.

 

Όποιος έχει ακόμα ενστάσεις, επιλέγει να ακολουθήσει τη μοναξιά του μικροκομματικού στενοσόκακου και όχι την πολύβουη λεωφόρο του εθνικού συμφέροντος.

 

Πραγματικά, αυτό είναι ιδιαίτερα λυπηρό. Για εσάς.

 

Παρά ταύτα, σας καλώ να υπερψηφίσουμε όλοι το εν λόγω σχέδιο νόμου για έναν απλό λόγο. Για να μπορούμε να περάσουμε ένα ισχυρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση.

 

Ότι όλοι εμείς οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού λέμε όλοι ομόφωνα ναι σα μια γροθιά στην ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεών μας.

 

Σκεφτείτε τι θετικό αντίκτυπο θα έχει τέτοιο στο ηθικό, αλλά και στις καρδιές και τα μυαλά του εκείνων που τελικά θα τα χρησιμοποιήσουν. Στους ήρωες των αιθέρων μας.

 

Σας καλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μη χάσουμε το δάσος για το δέντρο.

 

Και για μένα το δάσος θα είναι σήμερα η ομοθυμία μας η οποία θα αντικατοπτρίζει και την εθνική μας ομόνοια και ενότητα.

 

Εμείς υπερήφανα ψηφίσουμε ναι. Ελάτε όλοι μαζί, να δώσουμε νέο νόημα στην εθνική μας ομοψυχία.

 

Σας ευχαριστώ.