Από την Δευτέρα 16/3 & μέχρι νεωτέρας τα πολιτικά μου γραφεία, στην Καβάλα & στην Αθήνα, θα παραμείνουν κλειστά. Θα είμαστε, όμως, σε επικοινωνία εδώ.

Ομιλία στην ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας «Σύσταση ΕΟΔΥ, Ρυθμίσεις για τα προϊόντα καπνού και άλλα ζητήματα του Υπουργείου Υγείας».

Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Θα ήθελα να ξεκινήσω με το εξής σχόλιο. Δεν είμαι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων. Δεν είμαι ειδικός σε ζητήματα υγείας. Είμαι όμως Έλληνας πολίτης. Και ως πολίτης βλέπω εδώ και πολλά χρόνια προσπάθειες – άλλες πιο οργανωμένες, άλλες πιο πλημμελείς, πάντως με καλές προθέσεις όλες - να πέφτουν στο κενό. Και αναρωτιέμαι γιατί;

Είναι γνωστά σε όλους τα προβλήματα της υγείας, που μας κληροδότησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Δυστυχώς και στην Καβάλα υπάρχουν πολλά για να διορθώσουμε. Η υποστελέχωση είναι πρόδηλη στα Κέντρα Υγείας Ελευθερούπολης, Χρυσούπολης και Πρίνου Θάσου. Το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο Παραλίας Οφρυνίου στην ουσία δεν λειτουργεί, την ώρα που είναι αναγκαία η δημιουργία  μονάδας αιμοκάθαρσης στη Θάσο. Και ασφαλώς η κατάσταση που διαπιστώνουμε στο ΕΚΑΒ είναι δυστυχώς παρόμοια με αυτή ολόκληρης της Ελλάδας.

Ήθελα λοιπόν να πάρω το λόγο για να πω τα εξής. Σήμερα έχουμε εδώ μια γενναία προσπάθεια από τον Υπουργό Υγείας τον κ. Κικίλια. Μια προσπάθεια η οποία δεν είναι εύκολη. Η οποία, ωστόσο, χρειάζεται και αξίζει τη στήριξη όλων μας. Και δεν το λέω αυτό από τυπική κομματική υποχρέωση. Το λέω γιατί απλούστατα θεωρώ τα ζητήματα υγείας – μαζί με αυτά της παιδείας - ως την αυτονόητα κορυφαία υποχρέωση του πολιτικού απέναντι στον πολίτη. Και ως τέτοια ακριβώς την αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Και σίγουρα είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι είδαμε στην αρμόδια επιτροπή να επικρατεί μια συναινετική αντίληψη και διάθεση. Έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει με πολλά. Δεν δικαιούμαστε, μετά από οκτώ χρόνια προσπαθειών να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.

Δεν μπορούμε να αποτύχουμε αυτήν τη φορά στην εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου. Η συναίνεση και η συναντίληψη είναι αυτό που οφείλουμε να επιδείξουμε όλοι. Τουλάχιστον ως προς τη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας. Να το πω διαφορετικά, «η έλλειψη συναίνεσης βλάπτει σοβαρά την υγεία». Δεν χρειάζεται περαιτέρω επιχειρηματολογία για να πεισθεί κανείς ότι το κάπνισμα σκοτώνει αδιακρίτως. Και ενεργητικούς και παθητικούς χρήστες. Ας σταματήσουμε λοιπόν να αναζητούμε άλλοθι και ας ακολουθήσουμε και εμείς τις πρακτικές που ακολουθούνται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και νομίζω ότι αυτή τη φορά θα το πετύχουμε για το καλό όλων μας. 

Για τον ΕΟΔΥ ένα σχόλιο.

Αυτή η μεταβολή από Δημοσίου Δικαίου σε Ιδιωτικού Δικαίου είναι απολύτως αναγκαία. Ο σκοπός του ΕΟΔΥ δεν είναι μόνο η αυτοδιαχείριση της δημόσιας υγείας των πολιτών μας, αλλά και το τεράστιο έργο της διαχείρισης, της υγειονομικής κάλυψης των προσφύγων. Και η δημόσια υγεία υπό αυτές τις συνθήκες πρέπει να υπηρετηθεί εθνικά. Νομίζω ότι είναι απολύτως κατανοητό και δεν χωρά αμφισβήτηση η χρησιμότητα των αυξημένων αντανακλαστικών του εν λόγω οργανισμού στις μέρες μας. Και ασφαλώς να μην υποτιμήσουμε και τις υπόλοιπες πρόνοιες του παρόντος σχεδίου νόμου.

Αναφέρομαι:

Στη μεταφορά του κέντρου επιχειρήσεων του ΕΚΕΠΥ στο ΕΚΑΒ ως δεύτερου συντονιστικού κέντρου που πλέον θα λειτουργούν ως ενιαίο.

Στην εισαγωγή μέτρων μείωσης και εξορθολογισμού της διαδικασίας τιμολόγησης φαρμάκων. 

Στις προτεινόμενες ρυθμίσεις για το clawback, οι οποίες θα έχουν ευεργετικά αποτελέσματα στον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης.  

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Με αφορμή την γενική ομοθυμία για την αναγκαιότητα επιβολής του αντικαπνιστικού μέρους του παρόντος σχεδίου νόμου, θα ήθελα να κλείσω με τις εξής σκέψεις.

Κατά την ταπεινή μου άποψη ο συνδυασμός της αίσθησης της προσωρινότητας και της παραδοσιακής έλλειψης συναινετικών προσεγγίσεων στρώνει το χαλί της κοντόφθαλμης αντιμετώπισης και της επιφανειακής διαχείρισης των προβλημάτων σε όλους τους χώρους. 

Ειδικά σε αυτόν της υγείας. Ειδικά στη χώρα μας. Απαιτείται άμεση συναίνεση ώστε να δομηθεί μία κοινή πολιτική πλατφόρμα για την Υγεία, η οποία θα στηριχθεί ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στην Κυβέρνηση. Οι πολιτικές υγείας πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εθνική πολιτική. 

Δεν λέω ότι πρέπει όλοι να συμφωνούν με όλα. Αυτό που λέω είναι ότι η υγεία δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο στείρας και αντιπαραγωγικής κομματικής αντιπαράθεσης. Αντιπαράθεση για την αντιπαράθεση δηλαδή. Το πολιτικό κόστος είναι εκείνο που έχει σίγουρα αποθαρρύνει άλλες Κυβερνήσεις να προχωρήσουν σε τομές. 

Ας σκεφτούμε ωστόσο το εξής: το πολιτικό κόστος είναι πολύ μικρότερο από το κόστος που θα φέρουμε όλοι μας εάν δεν δράσουμε από κοινού για να βάλουμε επιτέλους ένα τέλος σε αυτήν την κατάσταση, προς όφελος των πολιτών. Ας σκεφτούμε λοιπόν, καλά, τι αξίζει να θυσιάσουμε.

Σας ευχαριστώ πολύ.